Hektolitry wylanego potu, miesiące spędzone poza domem, godziny wysiłków na siłowni, bieżni gdziekolwiek a wszystko to dla jednej chwili. Można by powiedzieć tylko dla jednej ale tak naprawdę to jest aż dla jednej.
Informacje:
Klawiatura tematem 53. Warszawskiej Jesieni (Thu, 09 Sep 2010 13:03:00 GMT)
Od 17 września w Warszawie będzie się odbywać 53. edycja Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień". Głównym tematem tej edycji jest szeroko pojęta klawiatura. W jego ramach - szereg utworów przeznaczonych na rozmaite instrumenty klawiszowe, "klawiatury" instrumentów perkusyjnych, a także klawiatury komputerów. Wśród nich kompozycje na klawiatury nietradycyjne, z dźwiękami przestrojonymi, preparowanymi, z udziałem elektroniki, instalacje.
Filharmonie kończą wakacje - inauguracje w całej Polsce (Thu, 09 Sep 2010 13:02:00 GMT)
Wakacje kończą się we wszystkich instytucjach kulturalnych, także w filharmoniach, co oznacza powrót do stałego trybu koncertowego dla każdego melomana. Zobaczmy co na inaugurację proponują nam wybrane filharmonie.
Spotkanie z Rafałem Dębskim (Thu, 09 Sep 2010 13:00:00 GMT)
W sobotę 18 września, w Bibliotece Miejskiej im. Józefa Wybickiego w Sopocie (ul. Obrońców Westerplatte 16) o godzi. 16., odbędzie się spotkanie autorskie z Rafałem Dębskim.
Chopin i jazz w trzech kolorach (Thu, 09 Sep 2010 13:00:00 GMT)
Koncerty z cyklu "Chopin 3 Kolory", odbędą się już 10 września w Krakowie i 11 wrześcia w Tarnowie. Na program kwartetu International Polish Jazz Group złożą się preludia, etiudy i tematy z koncertów fortepianowych oraz nokturnów Chopina.
Parmigianino
Parmigianino – (właśc.: Girolamo Francesco Maria Mazzola) (ur. 11 stycznia 1503, zm. 24 sierpnia 1540) – włoski malarz, grafik manierystyczny. Jego przydomek artystyczny pochodzi od miejsca urodzenia (Parma). Charakterystyczne dla jego malarstwa wydłużenie postaci, wyszukany wdzięk i odrzucenie postulatów realizmu stały się cechami typowymi dla wielu malarzy doby manieryzmu.
Spis treści |
edytuj Młodość
Parmigianino przyszedł na świat jako ósme dziecko malarza Filippo Mozoli. Kiedy ojciec osierocił go w dwa lata po narodzinach, wychowaniem jego oraz rodzeństwa zajęli się wujowie, Michele i Pier Ilariomi którzy, jak twierdzi Giorgio Vasari, byli średnio utalentowanymi malarzami. We wczesnych latach Parmigianino tworzył głównie zamówienia kościelne – freski i tempery, niekiedy kończąc dzieła rozpoczęte przez swych wujów. Te pierwsze prace, jak freski w dwóch kaplicach kościoła Św. Jana Ewangelisty w Parmie, powstawały pod silnym wpływem Correggia, którego malarz znał osobiście. Najbardziej znaną pracą wczesnego okresu stał się Autoportret w wypukłym zwierciadle, o którym Vasari pisał iż wygląda tak pięknie, że „zdaje się być raczej aniołem niż człowiekiem”.
edytuj Podróż do Rzymu
Mając 21 lat (1524 r.) Parmigianino przenosi się do Rzymu, zabierając ze sobą kilka swoich prac (w tym Autoportret w wypukłym zwierciadle) i licząc na mecenat papieża Klemensa VII. W Wiecznym Mieście zyskuje dużą popularność, a pod wpływem malarstwa Michała Anioła i Rafaela, jego obrazy nabierają miękkości i wdzięku – cech tak charakterystycznych dla dojrzałego stylu Parmigianina (widoczne w późniejszej Madonnie z długą szyją). W tym okresie powstaje Widzenie św. Hieronima (1526-27 r., olej na desce), obraz namalowany dla kościoła San Salvatore w Lauro. Dzieło cechuje stonowana, dość chłodna kolorystyka oraz specyficzne dla Parmigianina wydłużenie postaci.
Po tragicznym złupieniu Rzymu przez wojska cesarskie w 1527 r. (Sacco di Roma) Parmigianino ucieka z miasta, podobnie jak wielu innych artystów.
edytuj W Bolonii i Parmie
Po trzyletnim okresie przebywania w Bolonii, Parmigianino w roku 1530 powraca do rodzinnej Parmy. Otrzymuje tam zamówienie na dwa obrazy, Św. Józefa i Św. Jana Chrzciciela, mające trafić do powstającego kościoła Santa Maria Della Steccata. W ciągu kolejnych czterech lat dzieła pozostają jednak nieukończone, a ich twórca za niedotrzymanie warunków umowy trafia w końcu na dwa miesiące do więzienia. Według Vasariego zaniedbywanie obowiązków wiązało się z pogłębiającą się u Parmigianina fascynacją wiedzą tajemną oraz studiowaniem alchemii. Malarz z roku na rok stawał się coraz bardziej kapryśny, melancholijny i ekscentryczny. W tym okresie powstaje bez wątpienia najbardziej znane jego dzieło, Madonna z długą szyją (1535 r., olej na desce), namalowane dla kościoła Santa Maria de Serviti w Parmie. Skrajne wydłużenie postaci, wytworność gestów i zagadkowość niektórych symboli umieściły ten obraz wśród najbardziej rozpoznawalnych dzieł manieryzmu.
Pormigianino umiera 24 sierpnia 1540 r. w Casalmaggiore w wieku 37 lat. Pochowano go „nago, krzyżem z drzewa cyprysowego na piersi”.
edytuj Obrazy artysty
- Autoportret w wypukłym lustrze - 1523 - 1524, olej na desce, śr. 24,4 cm, Kunsthistorisches Museum Wien
- Madonna z długą szyją -1534 - 1539, olej na desce 219 × 135 cm Galeria Uffizi
- Kupido napinający łuk -1535, olej na desce 135 x 65,3 cm, Kunsthistorisches Museum Wien
- Portret Antei, - 1530 - 1535, olej na płótnie 136 x 86 cm, Museo di Capodimonte Neapol
edytuj Zobacz też
A co by się stało gdy miał 15 lat ktoś na jednym z boisk w Portugalii złamałby mu noge doprowadził do poważnej kontuzji?! wtedy nikt by mu nie pomógł, nie miał jeszcze wtedy pieniążków co za tym idzie trafiłby do kiepskiego szpitalai i to byłby koniec dziś nie słyszelibyśmy o Cristiano Ronaldo. Nie miałby wtedy nic ani wykształcenia ani sławy prawdopododbnie siedziałby gdzieś w jakimś porcie portugalskim i łowił ryby żeby mieć na życie. Ale co zrobił 'zaryzykował' poszczęściło mu się a ilu przecież sportowców kończy właśnie tak na bruku, marzą o sławie , mierzą wysoko ale wystraczy chwila by cała kariera [czasami życie] legło w gruzach. Więc następnym razem gdy zakpisz z tego co robią tacy ludzie pomyśl sam cy jesteś w stanie wyrzec się wielu rzeczy i mierzyć w jakiś cel wiedząc, że jest duże ryzyko niepowodzenia ... no właśnie a więc DO DZIEŁA BO WARTO !